De regen valt op straat, heel zachtjes in de maat Het klink melancholiek, om te horen De laatste bus rijd weg en je zegt wel dat is pech Maar jij wist het echt wel van te voren
Blijf maar, dan ben je niet alleen Dan hoef je nergens heen, kom in mijn armen Ik hoor in je woorden je zoekt naar wat geluk Thuis heb je niemand, wat kan er dan nog stuk
Blijf maar, want hier is wel een plek Om jou verkoelde hart weer te verwarmen
Je schoenen in de hoek, je kleren die zijn zoek Ik hoef me hier met jou niet te vervelen Ik denk er even aan, wie jou toch zo liet gaan Kom dan zal ik als met je delen